غریو آه سوزانی سکوت تیره ی شب را به یغما برد
صدای جیرجیرک ها برای لحظه ای غرق تماشا ماند
من ندانم از چه است آه جگرسوز
شاید این آه دل مظلوم باشد شاید...
شاید این آه دل دلسوز باشد شاید...
شایدم آهی برای قصّه ی معشوق باشد شاید
----
در آن روز سیه فام شبه گونه
که بعد از آن همه تاریکی و ترس و بزه آمد
دل افروخته عاشق ، به شوق آمد
که شاید دلبرش آید به کف...شاید
نوای دلهره همراه با امّید
از درون فکر و ذکرش فریاد می آورد:
که برخیز... هم اکنون وقت دل بستن به عشق است.
به قول آن نو سرای نیک نام :
من از یادت نمی کاهم ، تو را من چشم در راهم...
صدایش از عمیق جان برون آمد در آن هنگام :
که اکنون آی ... من هستم
برایت سال ها بنشستم
---
در آن اوج طلوع صبح امّید
ودباره آن همه تاریکی و ترس و بزه آمد.
سیه فام شد روز ، شبه گون و سست
دل عاشق بدان تلخ سیه بگسست
---
غریو آه سوزانی سکوت تیره ی شب را به یغما برد
صدای جیرجیرک ها برای لحظه ای غرق تماشا ماند
ولی این بارمی دانم که این آهی برای قصه ی معشوق باشد.....
ه.ذ 30/2/86
ادامه مطلب
+ ا کی نوشته ؟ : HoPPiCo در ساعت 13:28
